شعار سال
به درگاه الکترونیکی شهرداری قرچک خوش آمدید.
۹۷/۷/۲
آداب روزه داری

روزه پیامبر

و از جمله آداب و سنن آن حضرت در روزه گرفتن آنست كه صاحب فقيه به سند خود از محمد بن مروان نقل كرده كه گفت: از امام صادق علیه السلام شنيدم كه مى ‏فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله يك مرتبه آن قدر زياد روزه مى ‏گرفت كه مى ‏گفتند: ديگر افطار نمى ‏كند و يك مرتبه آن قدر پشت سر هم افطار مى ‏كرد كه مى ‏گفتند ديگر روزه نمى ‏گيرد، بعضى از اوقات هم يك روز روزه مى ‏گرفت و يك روز افطار مى ‏كرد، بعضى از اوقات تنها روزهاى دوشنبه و پنجشنبه را روزه مى ‏گرفت تا آن كه به اين جا رسيد كه در هر ماه تنها سه روز يعنى پنجشنبه اول ماه و چهارشنبه وسط ماه و پنجشنبه آخر ما را روزه مى ‏گرفت.

و مى ‏فرمود: اگر كسى اين چنين روزه بگيرد مثل اين است كه تمام عمرش روزه بوده، آن گاه امام صادق علیه السلام فرمود: پدرم بارها مى ‏فرمود: هيچ كسى نزد خدا دشمن‏تر و مبغوض‏تر از كسى نيست كه وقتى به او مى ‏گويند رسول خدا صلی الله علیه و آله چنين و چنان مي كرد و مثلا زياد روزه نمى ‏گرفت و تو چرا اين قدر روزه مى ‏گيرى و نماز مى ‏خوانى در جواب بگويد: خدا مرا بخواندن نماز زياد و گرفتن روزه بسيار عذاب نخواهد كرد، زيرا معنى اين حرف اين است كه رسول خدا بيش از آن نمى ‏توانسته عبادت كند.(1(

و در كافى به سند خود از محمد بن مسلم از ابى عبداللَّه علیه السلام نقل كرده كه فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله در اوائل بعثت روزه گرفتنش اين طور بود كه يك مدت آن قدر پى در پى روزه مى ‏گرفت كه مى ‏گفتند هيچ روزى را بدون روزه بسر نمى ‏برد، و مدتى ديگر آن قدر پى در پى روزه بود كه گفته مى ‏شد: روزه نمى ‏گيرد، آن گاه اين رويه را ترك كردند و مدتى يك روز در ميان روزه مى ‏گرفتند كما اين كه روزه حضرت داود هم همين طور بوده، پس از مدتى اين را نيز ترك كرد و مدتى همان ايام البيض هر ماه را روزه بود، در آخر اين‏

را نيز ترك كرد و سه روزى را كه در ايام البيض روزه مى ‏گرفت در دهه ‏هاى ماه تقسيم كرده يكى را در پنجشنبه دهه اول و يكى در چهارشنبه دهه دوم و يكى در پنجشنبه دهه سوم مى ‏گرفت و تا زنده بود اين رويه را داشت.(2 (

آداب روزه پیامبر

و نيز در كافى به سند خود از عنبسه عابد نقل كرده كه گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله از دنيا رحلت فرمود در حالى كه رويه‏اش در روزه داشتن اين بود كه ماه شعبان و رمضان و سه روز از هر ماه را روزه مى ‏گرفت.(3)

و در كتاب نوادر احمد بن محمد بن عيسى از على بن نعمان از زرعه از سماعه نقل شده كه گفت از امام صادق علیه السلام پرسيدم آيا رسول خدا صلی الله علیه و آله ماه شعبان را هم روزه مى ‏گرفت؟

فرمود: آرى وليكن همه آن ماه روزه نمى ‏گرفت. پرسيدم: چند روز از آن را مى ‏خورد؟ فرمود: مى ‏خورد. سه مرتبه سؤال مزبور را تكرار كردم و آن جناب جواب بيشترى به من نداد. سپس سال بعد همان مساله را پرسيدم و امام همان جواب را تكرار نمود...(4)

آداب حضرت در افطار و سحر

و در كتاب مكارم از انس نقل مى ‏كند كه گفت: غذاى رسول خدا صلی الله علیه و آله شربتى بود كه در افطار مى ‏آشاميد، و شربتى كه آن را در سحر مى ‏خورد، خيلى از اوقات اين شربت عبارت بود از شير و خيلى از اوقات مقدارى آب بود كه در آن نان را حل كرده بودند...(5)

و در كافى به سند خود از ابن قداح از ابى عبداللَّه علیه السلام نقل مى ‏كند كه فرمود: رسول خدا در روزهايى كه روزه مى ‏گرفت اولين چيزى كه با آن افطار مى ‏فرمود خرماى تازه و يا خرماى خشك بود.(6)

و نيز در كافى به سند خود از سكونى از جعفر از پدرش نقل كرده كه فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله وقتى روزه مى ‏گرفت و براى افطار به شيرينى دست نمى ‏يافت با آب افطار مى ‏كرد، و در بعضى از روايات دارد كه با كشمش افطارمى ‏فرمود.(7)

و در كتاب مقنعه از آل محمد روايت كرده كه فرموده‏اند: مستحب است اين كه روزه ‏دار سحرى بخورد ولو به شربتى از آب، و روايت شده كه بهترين سحرى ‏ها خرما و قاووت است، زيرا پيغمبر اكرم صلی الله علیه و آله در سحر آن دو را استعمال مى ‏فرمود.(8)

مؤلف: تا اين جا سنت ‏هاى جارى آن حضرت بود در باب روزه، و البته سنت ‏هايى هم مخصوص به خود داشت، از آن جمله "روزه وصال" است كه عبارت است از روزه بيشتر از يك روز به طورى كه در ميان آن ها افطار نشود، رسول خدا صلی الله علیه و آله خودش چنين روزه‏اى داشت وليكن امت را از آن نهى مى ‏كرد و مى ‏فرمود: شما طاقت آن را نداريد، و اگر مى ‏بينيد كه من روزه وصال مى ‏گيرم و چند روز پى در پى بدون افطار و سحر بسر مى ‏برم براى اين است كه خداى تعالى مرا از غذاهاى آسمانى خود سير و از شراب هاى بهشتيش سيراب مى ‏سازد.(9)

و در كتاب مكارم از رسول خدا صلی الله علیه و آله روايت كرده كه بيشتر اوقات و از هر غذا بيشتر "هريسه" را مخصوصا در سحرها ميل مى ‏فرمود.
(10)

آزاد نمودن اسیران و عطیه دادن به سائلین در ماه رمضان

و در فقيه مى ‏گويد: رسول خدا صلی الله علیه و آله وقتى كه ماه رمضان فرا مى ‏رسيد تمامى اسيرهاى جنگى را آزاد و به تمامى سائل ‏ها عطيه مى ‏داد.
(11)
و در كتاب دعائم از امام على علیه السلام نقل مى ‏كند كه فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله در دهه آخر رمضان به كلى لحاف و تشك خود را جمع مى ‏كرد و به عبادت مى ‏پرداخت، و در شب بيست و سوم اهل خانه خود را بيدار مى ‏كرد و در آن شب آب به روى خوابيده ‏ها مى ‏پاشيد تا خواب از سرشان برود، و هم چنين فاطمه زهرا سلام الله علیها احدى از اهل خانه خود را اجازه نمى ‏داد كه در آن شب بخوابند، و براى اين كه خوابشان نبرد غذاى كمترى به آنان مى ‏داد، و از روز خود را براى شب زنده دارى آن شب آماده مى ‏كرد، و مى ‏فرمود:محروم است كسى كه از خيرات امشب استفاده نكند.
(12)

و در كتاب المقنع گفته است: سنت در افطار عيد قربان اين است كه بعد از نماز انجام شود و در عيد فطر قبل از نماز.(13)

پی نوشت

(1) من لايحضره الفقيه ج 2 ص 48.
(2) كافى ج 4 ص 90 ح 2.
(3) كافى ج 4 ص 91 ح 7.
(4) وسائل ج 7 ص 368.
(5) مكارم الاخلاق ص 32.
(6) كافى ج 4 ص 153 ح 5.
(7) كافى ج 4 ص 152 ح 1.
(8) مقنعه مفيد ص 50.
(9) تهذيب ج 4 ص 307 با تفاوت.
(10) مكارم الاخلاق ص 29.
(11) من لايحضره الفقيه ج 2 ص 61 ح 10.
(12) دعائم الاسلام ج 1 ص 289 على ما فى سنته ص 296.
(13) مقنع ص 46 على ما فى سنته ص 297.

 

/
/ مناسبت ها
/
1
/ /
/
/نقشه شهر
/
نقشه شهر
//
Powered by DorsaPortal